من اگر بنشینم ، تو اگر بنشینی ، چه کسی بر خیزد ؟
من اگر برخیزم ، تو اگر برخیزی ، همه بر میخیزند .
به نام یگا نه هستی .
به نام آزادی .
نگاه به آزادی ایران در هر شرایطی و تلاش برای یک ایران بدون نظام خون خار جمهوری اسلامی بزرگترین هدف و ایده برای ملتی میباشد که عمری در زیر چپاول و ستم این نظام کمر راست نکرده اند . مردمی که سالها شاهد مرگ و یا سپر عمر عزیزانشان در زندان های اسلام میباشند و همیشه گلوی آنها را برای سخن نگفتن از جنایات نظام میفشارند و خفقانی برای اعتراضات آنها ساخته اند حال باید نظاره گر فروپاشی وطنشان باشند .
همانطوری که میدانیم در یک بازی شطرنج تا قوی تر از طرف مقابل نباشیم نمیتوانیم پیروز شویم ، پس مبارزه در همچین کشوری با عوامل نظام خواستار یکی شدن ما می باشد ، حال با هر دین و مذهبی که باشی و یا در هر جبهه و یا حذب یا گروهی که باشی اصل آن است که مخالفت خود را با این نظام ( جمهوری اسلامی حاکم بر ایران ) نشان دهیم .
نظامی که در راس آن ولایت مطلقه قرار دارد و تمام بخشهای مربوط به ولایت انجام میشود و بخشی که مربوط به مردم و حقوق آنها میباشد نادیده گرفته شده است .
این نظام همان نظامی میباشد که در زندان هایش ماشین اعدام به راه انداخته اند ، دادگا ه های تشریفاتی و نا عاد لانه آنها باعث شده است که هر روز شاهد و نظاره گر اعدام و یا شکنجه ، سنگسار ، قطع دست و پا ، دستگیری های بدون حکم و غیره می باشیم .
عزیزان ، دوستان ، همراهان و آزادی خواهان ایران . بیائید با هم یکی شویم و به پشتیبانی از مردممان در ایران از هر طریقی که میتوانیم ایرانمان را از دست قاتلان و جنایتکار جمهوری فاسد اسلام پس بگیریم .
به امید آن روز .
(داود شعبانپور )
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر