این روزها که به پایان کار دولت محمود احمدی نژاد رسیده ایم بازار انتقاد و سرزنش ها نیز پر رونق شده است. احمدی نژاد به تکرار دولت خود را “پاک ترین” دولت تاریخ ایران و مورد حمایت امام غائب شیعیان معرفی کرد. او و دولت تحت کنترل او اما امروزه به هر نوع اختلاس، ناکارآمدی و فسادی متهم می شوند. از کلاهبرداری های چندهزار میلیاردی تا زمین گیر کردن اقتصاد یکی از بزرگترین کشورهای جهان.
چندی پیش محسن رضایی از چهره های شاخص جمهوری اسلامی از “بد هزینه کردن ۷۰۰ میلیارد دلار” ثروت ایران توسط دولت احمدی نژاد سخن گفته بود. رضایی همان کسی است که چهار سال پیش و در استانه انتخابات ریاست جمهوری گفته بود ادامه برنامه های احمدی نژاد آستانه کشور به پرتگاه است.
رئیس جمهور ایران در طی هشت سالی که قدرت را در دست داشت سه بار از استانهای ایران دیدار کرد، او اکنون تصمیم دارد در کمتر از ۶۰ روزی که به عمر دولتش باقی است، به ۳۱ استان ایران دوباره سفر کند. شاید برای برخی این پرسش مطرح شود که چرا رئیس جمهوری که در آستانه تحویل کلید دفتر خود به رئیس جمهور بعدی است باید در روزهایی که اوج تراکم رقابتهای انتخاباتی است تصمیم به بازدید از همه استانهای ایران داشته باشد؟
راز این سفرهای تازه اما احتمالا به تلاش های محمود احمدی نژاد برای به ریاست جمهوری رساندن معاون جنجالی اش اسفندیار رحیم مشایی برمی گردد. موضوعی که رسانه های تهران به آن لقب ” تکرارمدل پوتین – مدودف” را داده اند. احمدی نژاد در واقع می خواهد همچنان در صحنه سیاست ایران حضور قدرتمندی داشته باشد. او می داند که رسانه های بزرگ کشور خصوصا رادیو و تلویزیون حکومتی ناچار به پخش سفرها و سخنرانی های او در استانهای مختلف خواهند بود. این بهترین فرصتی است که رئیس جمهور و معاون وی می توانند از آن بهره گیرند. احمدی نژاد باز می تواند در شهرهای کوچک و دورافتاده ایران وعده های بزرگ و چشم گیر به مردم بدهد و رای آنها را به نفع خود بخرد. وعده هایی که به گفته جواد جهانگیرزاده عضو هیئت رئیسه مجلس ایران، نیاز به طی شدن عمر ۸ تا ۹ دولت برای عملی کردن آنهاست.
به این ترتیب احمدی نژاد وعده های بسیار بزرگ و جذاب برای آینده می دهد و رای مردم را برای امروز خود می خرد. یکی از بزرگترین و آخرین وعده های او ایجاد اشتغال برای بیش از دو میلیون ایرانی بیکار در ظرف سال ۱۳۹۲ است. او در تلویزیون ایران گفت که علی رغم همه مشکلات از جمله تحریم های کمرشکن کشورهای غربی، دولت او قادر به ایجاد بیش از دو میلیون شغل است.
چند هفته پس از این وعده بود که تلویزیون دولتی ایران در برنامه ای غیر منتظره از یکی از مهمترین چهره های اقتصادی ایران دعوت کرد. مسعود نیلی، اقتصاددان برجسته ایرانی، با خود آمارها و جدولی آورد که نشان می داد دولت پیش از محمود احمدی نژاد نزدیک به هفتصدهزار شغل ایجاد کرده است در حالی که “ثروتمندترین” دولت معاصر ایران به هدایت محمود احمدی نژاد تنها ۱۴ هزار شغل ایجاد کرده است.
آماری که از تلویزیون دولتی ایران افشا شد در واقع شوکی بزرگ برای دولتی بود که علی رغم در اختیار داشتن ثروتی بسیار هنگفت و فرصتی هشت ساله ضعیف ترین عملکرد را داشته است.
در این “ضعف” اما مقصر تنها دولت احمدی نژاد نست. در طی تمام این هشت سال رهبری ایران و رسانه دولتی ایران به همراه گروههای محافظه کار سعی در حمایت و بزرگنمایی احمدی نژاد و کوبیدن مخالفان او و اصلاح طلبان را داشتند. این روزها که محمود احمدی نژاد بر سر انتخابات آتی ریاست جمهوری ایران و تلاش برای به کرسی قدرت رساندن معاونش با آیت الله خامنه ای دچار مشکل شده است، آرام آرام خبرها و گزارش هایی منتشر می شود که نشان می دهد چگونه هزاران میلیارد تومان از ثروت ایرانی ها در جاهایی سرمایه گذاری شد که نه تنها کمکی به آنها نمی کند که بعضا حیات آنها را نیز در خطر قرار داده است.
چندی پیش محسن رضایی از چهره های شاخص جمهوری اسلامی از “بد هزینه کردن ۷۰۰ میلیارد دلار” ثروت ایران توسط دولت احمدی نژاد سخن گفته بود. رضایی همان کسی است که چهار سال پیش و در استانه انتخابات ریاست جمهوری گفته بود ادامه برنامه های احمدی نژاد آستانه کشور به پرتگاه است.
رئیس جمهور ایران در طی هشت سالی که قدرت را در دست داشت سه بار از استانهای ایران دیدار کرد، او اکنون تصمیم دارد در کمتر از ۶۰ روزی که به عمر دولتش باقی است، به ۳۱ استان ایران دوباره سفر کند. شاید برای برخی این پرسش مطرح شود که چرا رئیس جمهوری که در آستانه تحویل کلید دفتر خود به رئیس جمهور بعدی است باید در روزهایی که اوج تراکم رقابتهای انتخاباتی است تصمیم به بازدید از همه استانهای ایران داشته باشد؟
راز این سفرهای تازه اما احتمالا به تلاش های محمود احمدی نژاد برای به ریاست جمهوری رساندن معاون جنجالی اش اسفندیار رحیم مشایی برمی گردد. موضوعی که رسانه های تهران به آن لقب ” تکرارمدل پوتین – مدودف” را داده اند. احمدی نژاد در واقع می خواهد همچنان در صحنه سیاست ایران حضور قدرتمندی داشته باشد. او می داند که رسانه های بزرگ کشور خصوصا رادیو و تلویزیون حکومتی ناچار به پخش سفرها و سخنرانی های او در استانهای مختلف خواهند بود. این بهترین فرصتی است که رئیس جمهور و معاون وی می توانند از آن بهره گیرند. احمدی نژاد باز می تواند در شهرهای کوچک و دورافتاده ایران وعده های بزرگ و چشم گیر به مردم بدهد و رای آنها را به نفع خود بخرد. وعده هایی که به گفته جواد جهانگیرزاده عضو هیئت رئیسه مجلس ایران، نیاز به طی شدن عمر ۸ تا ۹ دولت برای عملی کردن آنهاست.
به این ترتیب احمدی نژاد وعده های بسیار بزرگ و جذاب برای آینده می دهد و رای مردم را برای امروز خود می خرد. یکی از بزرگترین و آخرین وعده های او ایجاد اشتغال برای بیش از دو میلیون ایرانی بیکار در ظرف سال ۱۳۹۲ است. او در تلویزیون ایران گفت که علی رغم همه مشکلات از جمله تحریم های کمرشکن کشورهای غربی، دولت او قادر به ایجاد بیش از دو میلیون شغل است.
چند هفته پس از این وعده بود که تلویزیون دولتی ایران در برنامه ای غیر منتظره از یکی از مهمترین چهره های اقتصادی ایران دعوت کرد. مسعود نیلی، اقتصاددان برجسته ایرانی، با خود آمارها و جدولی آورد که نشان می داد دولت پیش از محمود احمدی نژاد نزدیک به هفتصدهزار شغل ایجاد کرده است در حالی که “ثروتمندترین” دولت معاصر ایران به هدایت محمود احمدی نژاد تنها ۱۴ هزار شغل ایجاد کرده است.
آماری که از تلویزیون دولتی ایران افشا شد در واقع شوکی بزرگ برای دولتی بود که علی رغم در اختیار داشتن ثروتی بسیار هنگفت و فرصتی هشت ساله ضعیف ترین عملکرد را داشته است.
در این “ضعف” اما مقصر تنها دولت احمدی نژاد نست. در طی تمام این هشت سال رهبری ایران و رسانه دولتی ایران به همراه گروههای محافظه کار سعی در حمایت و بزرگنمایی احمدی نژاد و کوبیدن مخالفان او و اصلاح طلبان را داشتند. این روزها که محمود احمدی نژاد بر سر انتخابات آتی ریاست جمهوری ایران و تلاش برای به کرسی قدرت رساندن معاونش با آیت الله خامنه ای دچار مشکل شده است، آرام آرام خبرها و گزارش هایی منتشر می شود که نشان می دهد چگونه هزاران میلیارد تومان از ثروت ایرانی ها در جاهایی سرمایه گذاری شد که نه تنها کمکی به آنها نمی کند که بعضا حیات آنها را نیز در خطر قرار داده است.
