به گزارش شبکه خبر مسیحیان فارسی زبان به نقل از منابع مسیحی پایتخت، اعضای خانواده دو نوکیش مسیحی به نامهای "سحر برزگر" و همسر او "کامیار برزگر" به شدت نگران عزیزان خود هستند که می گویند از بعد از هفتم شهریور تا کنون اطلاعی از آنها ندارند. خانواده این دو نوکیش مسیحی معتقدند که آنها در طی حادثه یورش ماموران اطلاعاتی به یک کلیسای خانگی واقع در غرب تهران در تاریخ مذکور بازداشت شده اند.
کسانی که در روز پنجشنبه 7 شهریور ماه (29 اوت 2013) بعد از جلسه کلیسای خانگی مذکور مورد هجوم ماموران اطلاعاتی و امنیتی قرار گرفتند، می گویند: جلسات پرستشی این کلیسای خانگی هر هفته در منزل یکی از دوستان برپا میشد. در آخرین جلسه (مورخه هفتم شهریور)، دقیقا زمانی که میخواستیم خدا حافظی کنیم، ماموران اطلاعات به خانه ای که جلسه در آن برپا بود حمله کردند. ما حدود ۱۵ نفر بودیم که برای دعا و مشارکت در آن جلسه حضور داشتیم.
آنها می گویند: ماموران از همه ما فیلم گرفتند و ما را به سه گروه تقسیم کردند و از یکدیگر در اتاق های مختلف جدایمان نمودند. سپس ماموران فرمهای از قبل آماده شده بازجوئی را مقابل ما قرار دادند و از ما خواستند بدون آنکه مطالعه کنیم فقط آنها را امضاء نمائیم. ما نیز به اجبار فرمهای سفیدی را امضا کردیم بدون اینکه اجازه دهند که بخوانیم چه چیزی را امضا میکنیم و در پشت همان فرم اثر انگشتمان را هم گرفتند. همه اینها حدود دو ساعت طول کشید و پس از آن یکی یکی ما را با فاصله آزاد کردند. ماموران با ما بر خوردی بسیار تحقیر آمیز و غیر مودبانه داشتند.
کسانی که در روز پنجشنبه 7 شهریور ماه (29 اوت 2013) بعد از جلسه کلیسای خانگی مذکور مورد هجوم ماموران اطلاعاتی و امنیتی قرار گرفتند، می گویند: جلسات پرستشی این کلیسای خانگی هر هفته در منزل یکی از دوستان برپا میشد. در آخرین جلسه (مورخه هفتم شهریور)، دقیقا زمانی که میخواستیم خدا حافظی کنیم، ماموران اطلاعات به خانه ای که جلسه در آن برپا بود حمله کردند. ما حدود ۱۵ نفر بودیم که برای دعا و مشارکت در آن جلسه حضور داشتیم.
آنها می گویند: ماموران از همه ما فیلم گرفتند و ما را به سه گروه تقسیم کردند و از یکدیگر در اتاق های مختلف جدایمان نمودند. سپس ماموران فرمهای از قبل آماده شده بازجوئی را مقابل ما قرار دادند و از ما خواستند بدون آنکه مطالعه کنیم فقط آنها را امضاء نمائیم. ما نیز به اجبار فرمهای سفیدی را امضا کردیم بدون اینکه اجازه دهند که بخوانیم چه چیزی را امضا میکنیم و در پشت همان فرم اثر انگشتمان را هم گرفتند. همه اینها حدود دو ساعت طول کشید و پس از آن یکی یکی ما را با فاصله آزاد کردند. ماموران با ما بر خوردی بسیار تحقیر آمیز و غیر مودبانه داشتند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر