حکومت ننگین اسلامی

حکومت اسلامي ايران در سال ۲۰۱۲ بالاترين ميزان اعدامها را در ۱۵ سال گذشته داشت. احمد شهید در سومین گزارش خود به مجمع عمومی سازمان ملل متحد که اوایل ماه مارس میلادی منتشر شد، از اعدام حداقل ۴۸۷ نفر در سال ۲۰۱۲ حرف زد . بنظر من آمار اعدامها متاسفانه از اينهم بالاتر است. چرا که اعدامهاي مخفيانه و بدون اعلام رسمي نيز در جريان بوده است.

اکنون ديگر آمار روزانه دو اعدام را داريم و اين جنايت بسيار وحشتناک و غير قابل تصور است. يک نکته مهم است و آنهم اينکه نبايد به اين موضوع جنايت و قتل عمد دولتي عادت کرد٬ نبايد به آمار عادت کرد و نبايد عمق فاجعه را تا سطح آمار پايين آورد. بايد به همه مردم دنيا گفت در يک گوشه از اين جهان٬ حکومتي کثيف و جنايت پيشه وجود دارد که روزي دو نفر را به قتل ميرساند. به همين سادگي. جان و زندگي دو انسان را ميگيرد و به کارش ادامه ميدهد و سردمداران و جانيان حاکم بر ايران با لبخند جلوي دوربين رفته و از پيشرفت مملکت حرف ميزنند و اوباما از آنسوي دنيا پيام نوروزي براي اينها ميفرستد و ميگويد اگر در موضوع هسته اي کمي کنار بياييد٬ همه چيز بر وفق مراد است و شما در قلب ما جا داريد. ما در دنيايي عليه اعدام در ايران مبارزه ميکنيم که در مجموع به اين جنايت سازمان يافته و گسترده٬ کمترين توجهي نميشود و گويي مشکل ايران فقط سلاح هسته اي و داد و ستد با غرب است و نه اين همه جنايت و خونريزي و بيرحمي و سبعيت اسلامي. بايد در دنيا اينرا جار زد که در اين مملکت با همکاري همه اين اراذل و اوباش اسلامي روزي نيست که نکشند و اين داستان مربوط به امروز وديروز هم نيست. اينها با هر لباس و قيافه و گرايش و تفکري که داشته اند از اصلاح طلب تا بنيادگرا و از ريش و پشم دار تا مکلا و ... ، همه کشته اند، جنايت کرده و چاپيده اند. این جانیان در مقام رئيس جمهور و رئيس مجلس و غيره در نقاط مختلف دنیا رفت و آمد کرده، در جلسات و نشست هاي بين المللي امکان صحبت داشته و با وقاحت از اعدام و سنگسار دفاع کرده و آنرا رنگ و لعاب مقدس می زنند. از موسوي و کروبي گرفته که اکنون مغضوب حکومتند تا خاتمي و رفسنجاني و احمدي نژاد و خامنه اي تا بني صدر و پادوهای حکومت همچون سازگارا و گنجي و سروش و ... همه و همه براي نگهداشتن اين حکومت متکي بر مذهب و سرمایه، اين حکومت نماينده جنبش اسلامي بايد خون می ریختند تا مردم را ساکت کنند.در ایران نمی توان خانواده ای را یافت که که زهر اعدام يعني قتل عمد وحشيانه توسط حکومت جنايت اسلامي را نچشيده باشد. هم اکنون هزاران نفر در سلولهاي مرگ حکومت اسلامي اسير هستند و هر لحظه ممکنست اعدام شوند. مردم همواره عليه اعدام مبارزه کرده اند. مسئله اين است که حکومت و اسلحه به دستان و جنايتکارانش در مقابل هر تحرک و تعرض خانواده ها و مردم ايستاده و حتي به مادران وپدران محکومين به اعدام نيز رحم نميکنند. آنها در جريان اعتراض خانواده ها در مقابل زندان اوين ويا در مقابل بيت رهبري در ده اکتبر٬ اسلحه هایشان را بسوي سينه مادران زندانيان محکوم به اعدام گرفتند و در يک مورد وقتي مادر سعيد صديقي با نگراني به اسلحه بدستان مقابل بيت رهبري گفت٬ اميدوارم رهبر بگويد که فرزندم را نکشند پاسخ شنيد که رهبر خودش ميخواهد فرزندت اعدام شود!