روانشناسی افکار شیعه

 انسان شیعه با آموزشهای عاشورا و مکتب علی بدینگونه میباشد انسان 

شیعه یک انسان همیشه طلبکار . برحق .انکارگر . با صورتکی از مطلومیت برحق بودن و رگه هایی از خودزنی ست. که هیچ آرامشی در او وجود ندارد !! تقدیر تاریخی او در صفین و کربلاست او برای همیشه تا ظهور منجی نهایی کور شده . تنها چیزی که برای انسان شیعه باقی مانده گریستن برای تقدیر شوم که بدست مراجع برای او در نظر گرفته شده و در پی انتقام گرفتن های متعدد و منتظر ظهور انتقام گیرنده ی نهایی وکینه جوی خیالی بزرگ است که در حدود بیش از 1000 سال در انتظارش بسرمیبرد ..
با بررسی تعداد وجمعیت فقیر هیئت های عزداری مناطق فقیر نشین هر شهر در مقایسه با مناطق متوسط و مرفه آن میتوان مدعی شد رابطه مستقیمی بینمیزان فقر و بیکاری با علاقه مندی وشرکت در این تظاهرات خرافی مذهبی وجود دارد سواستفاده مرجعیت از هیجانات مذهبی و کوتاه مدت دلایل بهره برداری عظیمی از این مراسم بوجود آورده
انسان پاکباخته (نیازمند )از منابع این جهان سود خود را بفریب مراجع دینی در راضی کردن اربابان معنوی (امامان شیعه )برای دستیابی به پاداش آخرت می یابند .
هرچند نیم نگاهی هم برای حل مشکلات فراوان خود به دستان گره گشای همان امامان دارند از اینرو همیشه در دعا و تقاضا التماس از این امام به آن امامزاده بسر میبرند و اراده و قدرت خود را در مقایسه با قدرت این مردگان ناچیز میشمارند
مطالعات روانشناسی اجتماعی ثابت کرده که درصورت پایین آوردن عزت نفس و اعتماد بنفس افراد تخریب تصور آنها از خویشتن ضریب القاپذیری انها بنحوی چشمگیر افرایش پیدا میکند مراجع شیعه با دانستن این علم و این نکته ظریف !!
در ابتدای مراسم * روضه خوانی مداحی * با القای* حس گناهکاری *و آلودگی* و بی ارزشی * و تحقیر * حاضران شروع به از بین بردن *شان انسانی* افراد حاضر میکنند تا القا پذیری آنان افزایش یابد به عبارتی دیگر انسانی که تصور مخدوش* و گناه آلود* ازخود داشته باشد بسادگی از *شان انسانی* به مرجله *غلامی کنیزی* نزول کرده و با *بحران عزت نفس * مواجه خواهد شد و *ضریب فرمانبرداریش * بیشتر میشود این *تحقیر کرامت انسانی* را مداحان به آسانی به دیگران القا میکنند که امامان معصومند و ما کناهکار و ناپاک هستیم پس بیاییم از درگاه آنها با توبه و تحقیر کردن خود بخشش بخواهیم از سوی دیگر این افراد تحقیر شده را به خودزنی و شیون و گریه دعوت میکنند و ایجاد نوعی *خشم فرو خورده را به آنها القا *میکنند در این مجالس * ترس و خشونت * حاکم میشود آنگاه همین افراد با این زمینه آموزشی بدست روضه خوانها و مداحان نبض رفتاری بسیاری از این فقیران و ساده لوحان در کنترل گرفته میشود و در *مقاطع سیاسی خاص هدایت*میشود و اقلیتی خشن و القا شده با اعمال خشونت بار در مقابل جامعه قرار میگیرد
انسان شیعه همواره در اوهام وقایع گذشته بسر میبرد تقویم او با رنگ سبز که اعیاد و تولد های امامانش میباشد و رنگ قرمز آن ماههای سوگواری برای همان امامان !!
ایام تولد برای مراجع منافع زیادی ندارد اما ایام سوگواری دارای ارزش و بهایی ست که از این طریق بر مردمان گرفتار و خرافاتی تسلط پیدا می کند .
بهمین علت 20 روز دیگر هم به این روزهای قرمز عزا اضافه کرده که آن ایام فاطمیه 1 و ایام فاطمیه 2 و علی اضغر و علی اکبر و زینب و دیگران را هم بمیان اورده حد اقل سه ماه سال رمضان و محرم وصفر کشور در حزن و اندوه بسر میبرد ..!! حاکمیت شیعه با بودجه ی بسیار بالا در بوق تبلیغات این ایام راکه در واقع *سکان اصلی * حاکمیتش میباشد هزینه میکند و از طریق صدا و سیمای خود با تمام توان بر معصوم بودن امامان تخیلی تاکید و به نوحه سرایی میپردازد .
مراجع دینی بسادگی به این نکته ظریف و اصولی پی برده اند که ترس انسان ها از ناشناخته ها بیماری ها و تنهایی و فقر و سختی ها میتواند منابع خوبی برای استفاده ابزاری قرارگیرد و با استفاده از این موجودات مرده و نامریی بنام امام براحتی* افسار *این مومنان (فریب خوردگان )را در اختیار خود گرفتند ..............!!
یکی از از نقشهایی که به امامان تخیلی وقدرتمند خود دادند شفای بیمارا ن و بر آورده کردن نیازهای فقیران میباشد . که در واقع بحشی از آن نارسایی . فقررا خود ایجاد کرده اند . مردم را برای رفع نیاز دوباره بعنوان نذر و صدقه خمس زکات مورد سو استفاده مالی بیشتر قرار میدهند .. پدیده هایی چون رمالی دعانویسی فال بینی نیز از همین ترس ها برای کسب در آمد استفاده جستند ... با سو استفاده از عواطف و نقاط ضعف مردم همواره در تشویق خرافات و رسیدن منجی و نجات فقرا و برقراری عدل آنها را سرگرم نگه داشته اند ..مرجعیت فریبکار شیعه بخوبی میداند اگر در تبلیغات کوتاهی کندو اربابان تحیلی او (امامان )بازنشسته شوند . اعتقاد مردم به آنها کمرنگ شود سرنوشت مرجعیت نیز محکوم به ورشکستی و انحلال می انجامد از اینرو با استخدام کردن و قدرت دادن به افراد معلوم الحالی چون مداحان بیت رهبری که بخوبی به ایفای نقش تحقیر سازی و پست کردن شان افراد حاضر در جلسات و مراسم عزاداری این شغل را رونق دادند تا مردم شیعه را در جهت معکوس تاریخ به عقب ببرد و همیشه در صحرای کربلا سرگردان و نالان و بی آینده باشد این منافع برای مرجعیت شیعه بقدری حیاتی بوده و هست که امکان هرگونه نقد و مخالفت با این عقاید را جرم دانسته و منتقدین را توهین به مقدسات مردم جلوه میدهد مقدساتی که خود انرا برای منافع ساخته و پاسداری میکند لازم به یاد آوریست که مداحان نورچشمی رهبر که خود در زمان جنگ مسئول تبلیغات در جبهه ها بود...! و از این راه به قدرت مغزشویی مداحان پی برده بود را بکمک گرفت تا برای ادامه این روش مغزشویی برای ثبات حاکمیتش بهره ببرد حال تا به کجا میتواند ادامه بدهد این بستگی به همت همگانی و روشنگری مردم ایران دارد که برای نجات خود در مجالس فریب و پایگاه های تزویر این شیادان رجوع نکنند به امید آگاهی مردم ایران از دام این دین فروشان مکار ......

نوید کامران بازداشت شد.

نوید کامران جهت اجرای حکم یک‌سال حبس تعزیری در محل کارش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
این بازداشت در محل کار وی با حکم جلب انجام شد. ماموران از موبایل شخصی نوید به گلرخ ایریایی دیگر متهم این پرونده نیز زنگ زده بودند و با اعلام داشتن حکم جلب به وی نیز گفته بودند جهت اجرای حکم بازداشت خواهد شد. بدون ارسال احضاریه و حتی از دادسرا نیز زنگ نزدند. خانم ایریایی اعلام کرده فردا به دادسرا مراجعه خواهد کرد.”
آرش صادقى، گلرخ ابراهیمی ایریایی، نوید کامران و بهنام موسیوند آخرین بار پانزدهم شهریورماه سال ۱۳۹۳ در محل کار بازداشت شدند.
به گفته منابع مطلع، بازداشت آنان با اعمال خشونت زیادی همراه بود.
نوید کامران و بهنام موسیوند چند روز بعد به قید وثیقه آزاد شدند. گلرخ ایرایی اوایل مهرماه همان سال و آرش صادقی پس از بیش از شش ماه، اواخر اسفند به قید وثیقه آزاد شد.
دادگاه این فعالین سی ام تیرماه ۱۳۹۴ در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر در حالی برگزار شد که گلرخ ایرایی به دلیل بیماری حضور نداشت و مطابق مدارک پزشکی ارائه شده، جلسه رسیدگی به اتهامات گلرخ ابراهیمی باید تجدید می شد، ولی با مخالفت قاضی صلواتی و نماینده دادستان، بدون حضور وی کیفرخواست قرائت و محاکمه او به صورت غیابی انجام شد.
حکم دادگاه ۳۱ مردادماه سال گذشته با حضور آنان در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران ابلاغ شد، طی این حکم آرش صادقی به پانزده سال، گلرخ ابراهیمی به شش سال و نوید کامران و بهنام موسیوند نیز هر کدام به ۱۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد. که حکم صادره برای آقای کامران و موسیوند در دادگاه تجدید نظر به ۱۲ ماه کاهش یافت.
اگرچه قانونا باید این اتهامات با اعمال ماده ۱۳۴ و تجمیع جرائم کاهش می یافت ولی در دادنامه بدوی و همچنین تجدیدنظر به این مسئله اشاره ای نشد و صرفا بخش تشدید مجازات (یک و نیم برابر کردن مجازات هر اتهام) درباره آرش صادقی و گلرخ ابراهیمی انجام شد.
آرش صادقی، بهنام موسیوند و نوید کامران پیش از این پرونده نیز سابقه بازداشت و زندانی شدن داشته اند.
بهنام موسیوند نیز پیش از این به دو سال حبس تعلیقی و آرش صادقی به چهار سال حبس تعلیقی محکوم شده بودند که این احکام با قطعی شدن حکم جدید لازم الاجرا شد.
از متهمان این پرونده آرش صادقی در ۱۸ خردادماه سال جاری جهت تحمل ۱۹ سال حبس تعزیری بازداشت شده بود و بهنام موسیوند نیز روز دوشنبه ۲۴ خرداد جهت اجرای حکم حبس خود را به زندان اوین معرفی کرد.

نگرانی شدید دبیرکل سازمان ملل از وضعیت حقوق بشر در ایران

دبیرکل سازمان ملل متحد در گزارش جدید خود از شرایط حقوق بشر در ایران، نسبت به روند اعدام‌ها، مجازات شلاق، بازداشت‌های خودسرانه، دادگاه‌های ناعادلانه، و احتمال شکنجه در بازداشتگاه‌ها و زندان‌های کشور به‌شدت ابراز نگرانی کرد.

بان گی مون در این گزارش که روز سه‌شنبه، ۱۳ مهر، منتشر شد همچنین از رفتارهای جمهوری اسلامی در تحدید مدام آزادی‌های شهروندان، آزار و اذیت فعالان مدنی و تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها در ایران انتقاد کرده است.

این گزارش عنوان می‌کند که در نیمه نخست سال ۲۰۱۶ میلادی دست‌کم ۲۰۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند که اگرچه آمار بسیار بالایی است، اما در مقایسه با نیمه نخست سال ۲۰۱۵ کاهش یافته که این امر شاید تا حدی معلول انتخابات اخیر مجلس شورای اسلامی باشد، چرا که از سال ۲۰۰۹ به این سو قبل از هر انتخاباتی در این کشور از شدت اعدام‌ها کاسته شده است.

به گفته آقای بان، اکثر این اعدام‌ها مربوط به جرایم مواد مخدر است که مقامات جمهوری اسلامی آن را یکی از بزرگ‌ترین جرایم می‌پندارند و می‌گویند که تاکنون چهار هزار نفر از سربازان و نیروهای امنیتی این کشور در مبارزه با قاچاق مواد مخدر جان باخته‌اند.

دبیرکل سازمان ملل اما عنوان می‌کند که اغلب این اعدام‌ها به دنبال دادگاه‌های خیلی کوتاه انجام می‌شود که با معیارهای بین‌المللی همخوانی ندارد.

وی همچنین از اعدام افراد زیر سن قانونی نیز به شدت انتقاد کرده است.

شکنجه بازداشت‌شدگان در ایران و رفتارهای غیرانسانی با آنها نیز سرفصل دیگری از گزارش بان گی مون را تشکیل می‌دهد.

وی برای مثال از زندانیان سیاسی و مورد زینب جلالیان، فعال سیاسی کرد که در دوره بازداشت به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت نام برده است.

خانم جلالیان به اتهام محاربه از طریق عضویت در گروه پژاک ابتدا به اعدام محکوم شده بود، اما این حکم به حبس ابد تغییر یافت.

دبیرکل سازمان ملل متحد در بخش دیگر گزارش خود به مسئله آزادی بیان در ایران می‌پردازد و جمهوری اسلامی را به نقض آن متهم می‌سازد.

وی در این رابطه به بازداشت روزنامه‌نگاران، فعالان اینترنتی و هنرمندان اشاره می‌کند و برای نمونه از احسان مازندرانی مدیرمسئول سابق روزنامه فرهیختگان، آفرین چیت‌ساز، سامان صفرزایی و عیسی سحرخیز روزنامه‌نگار، داوود اسدی برادر هوشنگ اسدی روزنامه‌نگار، مهدی رجبیان موسیقی‌دان و حسین رجبیان و یوسف عمادی فیلم‌ساز نام می‌برد.

نقض حقوق پناهندگان افغان و تبعیض علیه اقلیت‌های مذهبی و قومی در ایران هم موارد دیگری هستند که بان گی مون در گزارش خود از آن نوشته است.